|
خــدایــا!دلــم مــرهمی مـیـخــواهــداز جـنـس خـودت...
|
نشستم نامه ای بنویسم.
برای تو که نمی دانم کی، کجا و چطور سر از روزها و سوزهای من در آورده ای؟
نمی دانم...
اما این را می دانم که هر کسی درست همان وقتی که باید می آید
و درست همان وقتی که باید، می رود...
من مدت هاست که دنبال دلیل برای هیچ چیزی نمی گردم!
آدم هایی که رهگذرند...
آدم هایی که غصه ای دارند...
آدم هایی که کنجکاوند...
آدم هایی که دنبال رد پایی می گردند...
نمیدانم! هر چه که باشد تو این دنیای شلوغ...
بین این همه حرف... این همه چشم...
همین که چند لحظه مخاطب هم شده ایم خودش غنمیت بزرگی ست!
می دانی من تنها چیزی که خوب یاد گرفته ام دل نبستن به آدم هاست...
دل نبستن به دوستت دارم ها...
دل نبستن به امیدهایی که تکیه گاه لحظه هایت می شوند...
شاید خیال کنی چقدر خودخواهم! چقدر سختم!
اما خیلی چیزها توی زندگی درست شبیه قهوه تلخی ست
که هم طعم تلخش را دوست نداری و هم بویش وسوسه ات می کند...
دوست داشتن هم درست شبیه همین است! امید بستن هم!
زندگی به من آموخت که هرگز هیچ جایی به هیچ کس امید نبندم!
خیلی وقت ها درست از همانجایی که امید بسته ای نا امید باز می گردی!
یاد گرفتم که دل نبندم!
آدم ها می آیند که عبور کنند...
چه به جبر روزگار و چه به انتخاب های خودشان!
هیچ کس ماندگار نیست...
هیچ حسی تا به همیشه به یک اندازه و یک شکل نیست...
چه عشق هایی که رنگ تنفر می گیرند...
چه تنفرهایی که رنگ عشق...
چه دوست داشتن هایی که رنگ فراموشی...
چه فراموشی هایی که رنگ بی طاقتی...
همه چیز توی این دنیای لعنتی می تواند رنگ ببازد...
می تواند تغییر شکل دهد...
می تواند یک باره نیست شود!
حتی ممکن است آنکه دم از دوست داشتن می زند
سال ها بعد نامت را هم فراموش کند...
تلخ است! می دانم!
اما دل آدم ها دست خودشان هم نیست
چه برسد به دست کسی که می خواهد نگهش دارد... حفظش کند...
نه! فایده ای ندارد...
دل که رفت آدم را هم به دنبال خودش می برد...
اما می توان یاد گرفت که هیچ چیز... که هیچ کس...
که حتی همین دوستت دارم های پر از التهاب و بیقراری مالِ تو نیست!
درست متعلق به همان لحظه هاست! کنار همه چیز... همه کس…
"این لحظه " را بگذار! وگرنه نابود می شوی...
وگرنه به محض دل کندنی... رفتنی... فراموش شدنی... بی معنی می شوی!
آدم ها به همان اندازه که می توانند عاشق شوند می توانند بی رحم هم باشند!
آخ که چقدر خوب بود ادم می فهمید چه کسی واقعا دوستش دارد؟!
شاید اما اگر می فهمیدیم تنهایی مان خیلی بزرگتر از این ها بود...
فهمیده ام که آدم ها به فراخور حس و حالشان سراغ هم را می گیرند...
عاشق می شوند... درگیر می شوند...
اما هرگز برای همیشه بودن شان تضمینی نیست!
آدمها به سلام ساده ای می آیند و به خداحافظی دردناکی می روند!
اما من... تو...
چاره ای نیست باید یاد بگیریم توی این دنیا شبیه رهگذرانی باشیم
که از کنار هم در خیابانی سرد عبور می کنند...
ممکن است کسی به اندازه یک سلام...
کسی به اندازه گفتگویی ساده...
کسی به اندازه عبور تا انتهای خیابان...همراهی ات کند...
حتی سایبان بی کسی ات شود
اما آدمها عبور می کنند و تنها مقصد است که می ماند!
مسیری که پیش روی توست...
اگر می خواهی از زندگی جا نمانی،
اعتمادت به مقصد بیش از احساسات گذرا آدم ها باشد..
آدمها با قدرتِ حیرت انگیزی واردِ زندگی ما می‌‌شوند
و با سرعت غیر قابل باوری جای بزرگی در قلب و زندگی ما برای خود باز میکنند.
آدمها بی هیچ حرف یا نگاهی قادرند لحظه‌هایمان را لبریز از بودنِ خودشان بکنند.
حتی وقتی نیستند، باز طوری در هوایشان نفس میکشیم،
انگار تمامی مولکول‌های اکسیژن از حضورِ مبارکِ آنها ساخته شده.
انگار از سرزمین یا کره دیگری بر چهار دیوارِ ساده ی خانه ی ما نازل شده اند،
تا هر چیزی رنگ و بوی دیگری بگیرد.
تا حسِ بی بدیل تعلق به دنیایی والاتر و دست نیافتنی تر از آنچه هستیم
در گوشت و پوست و استخوان مان جاری شود.
انگارفرقی نمیکند کجا باشی و کجا باشند،
همیشه سایه ای، خاطره ای، عطری، کلامی،
همیشه چیزی هست که خاطرنشان کند،
سهمِ بزرگی از قلبت و دلیل نشاط آور بالا و پایین آمدن قفسه سینه ات،
کسی ست که با قدرتِ حیرتِ انگیزی واردِ زندگی تو شده
و با سرعتِ غیر قابل باوری جای بزرگی در زندگی ات برای خود باز کرده.
غم‌انگیز‌ترین قسمتِ قضیه این است که
آدمها با همان قدرتِ حیرتِ انگیز و با همان سرعتِ غیر قابل باور فراموشت میکنند.
ناگهان می‌‌روند
و تو را در یک پروسه غیر قابل هضم و دردناک و با هزاران سوال بی جواب جا میگذارند.
تو را در مسیری قرار میدهند که از زخم‌های خودت آنچنان نگهداری میکنی،
انگار تمام اینها تنها خوابی ست که به زودی تمام می‌‌شوند.
تو را مواجه با برزخی میکنند که بیمارگونه حتی کابوس‌هایت را دوست داری
چرا که در کابوس‌ها ، آنها همچنان هستند، همچنان مهربانند
و همچنان آغوش‌‌های بازی دارند که برایت خاطره سازی میکنند.
در جهنمی که با دست‌های خودت برای خودت ساخته ای،
اول خودت را محکوم میکنی، بعد اطرافیانت را ، بعد روزگار بیرحم را،...
و یک روزِ خوب، همانطور که عکس‌ها را ورق می‌زنی،
آدم آشنایی را در کنارِ خودت میبینی که خاطره ی کمرنگی را برایت زنده می‌کند،
سعی میکنی جای او را در زندگی و قلبِ خودت پیدا کنی،
و ناباورانه به این درک میرسی که او تنها یک هیچکس است.
شاید هرگز کسی نبوده.
او تنها یک اشتباه محض بوده در یک بعد زمانی ...
مبارک باد آن روز خوش یمن بر شما.
زیرا آن روز به شناختِ زیباتری از خود رسیده اید
و احتمالا می‌دانید لیاقتِ قلبِ بزرگوارِ شما
بیش از عبورِ رهگذر‌هایی است که
قدر و ارزشِ وجودِ نازنینِ شما را نمی‌دانند
ܓ✿ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿
اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ
صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ
السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاًوَحافِظاً
وَقائِداًوَناصِراًوَدَليلاًوَعَيْناًحَتّى تُسْكِنَهُ
أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
به امید روزی که همه خبرهای
جهان این باشد:
((مهدی فاطمه آمد))
ܓ✿ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿
((سبحان الله یا فارِجَ الهَمّ و یا کاشفَ الغَم
فرِّجْ هَمّی و یَسِّرْ امری و ارحَمْ ضعفی و قِلةَ حیلتی
و ارزُقنی من حیث لا اَحتَسِبُ یاربّ العامین))
ترجمه:
منزه است خداوندی که بر طرف کننده غم ها است.
غم و مشکل من را برطرف کن،
بر ضعف و کمی چاره ام رحم کن
و مرا از جایی که گمان نمی کنم روزی ده ای
پروردگار جهانیان.
حضرت محمد (ص) فرمودند : هرکس مردم را از این دعا با خبر کند
در گرفتاریش گشایش پیدا می کند.
ܓ✿ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿
اینجا دختری هست که هر شب
شب هایش پر از بغض است
پر از درد است، پر از سوال است...
دیگر خسته شده ام
از اینکه آدم ها برای توصیف من بگویند
چقدر خوب آدم هآ رآ آرام می کنی!
چقدر خوب از پس خودت بر می آیی!
متنفرم از اینکه یک لبخند پهن بزنند و بگویند
چقدر تو خوب و پخته رفتار می کنی!
اینجا دختری ست که بعد از شنیدن هر دردی
در خلوت خودش زانو می زند
شوکه می شود، اشک می ریزد
و اتفاقا خیلی بیشتر از بقیه دردش می آید!
دلم می خواهد آدم ها حواسشان باشد
من هم دلم می خواهد
گآهی روبرویم بایستند و با اطمینان
بگویند
همه چیز درست می شود...
دلم می خواهد
گاهی آدم ها حواسشان به من و دلتنگی هایم باشد
ܓ✿ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿ ܓ✿
من زاده ی پاییزم...
دختر پاییز که باشی شاید زودتر عاشق بشوی با اینکه سخت دل می بندی .وشاید سخت تر از قبل رها کنی هر آنچه که تو را اسیر کرده .
دختر پاییز که باشی مهربان تر می شوی به یمن دلدادگی ، به پاس برگ ریزان های بی وقفه .
دختر پاییز که باشی کافیست ، که عشق محصورت کند در تنهایی،در هذیانهای نفس گیر.
دختر پاییز که باشی می میری با سر سنگینی های عمدی ،می میری با نگاههای سرد،می میری ساده تر از همه .
دختر پاییز که باشی باران برایت مقدس است ،بی بهانه دیوانه ات می کند
دختر پاییز که باشی ساده عاشق میشوی ،ساده می میری ،و ساده تر از همه جنون میهمان همیشگیه عقلانیت توست .
دختر پاییز که باشی زودرنج می شوی ،زودتر می شکنی .
دختر پاییز که باشی دل به جان گرفتن از بهار نمی بندی و می دانی سرشت پاییز آمیخته با جهنم است ،جهنمی که انعکاس نیستی هاست .
دختر پاییز که باشی شیطان می شوی به معنای وسوسه و عاشق می شوی به معنای مجنون .
دختر پاییزکه باشی ریز ریز می خندی به مردم ؛به حجم سرشار از عقلانیت های زمخت ؛
به گم شدن معنی باران درروزهای گره خورده ؛به هوس های ناتمامشان .
ساده می گویم ،دختر پاییز که باشی همه ی آدم ها برایت غریبه اند .
دخترپاییز که باشی بودنش می شوی من،
دختر پاییز یعنی من .
همان که می شناسید ،یک جنون زده ی مهربان .
ArcHive
بهمن ۱۳۹۶
آذر ۱۳۹۶
آبان ۱۳۹۶
مهر ۱۳۹۶
شهریور ۱۳۹۶
مرداد ۱۳۹۶
تیر ۱۳۹۶
خرداد ۱۳۹۶
اردیبهشت ۱۳۹۶
فروردین ۱۳۹۶
اسفند ۱۳۹۵
بهمن ۱۳۹۵
دی ۱۳۹۵
آذر ۱۳۹۵
آبان ۱۳۹۵
مهر ۱۳۹۵
شهریور ۱۳۹۵
تیر ۱۳۹۵
خرداد ۱۳۹۵
اردیبهشت ۱۳۹۵
اسفند ۱۳۹۴
بهمن ۱۳۹۴
دی ۱۳۹۴
آذر ۱۳۹۴
مرداد ۱۳۹۴
بهمن ۱۳۹۲
دی ۱۳۹۲
آذر ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۲
مهر ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
مرداد ۱۳۹۲
تیر ۱۳۹۲
خرداد ۱۳۹۲
اردیبهشت ۱۳۹۲
فروردین ۱۳۹۲
آرشيو
Links
سایت جستجو عکس مشابه
سایت مبدل فرمتها
دنیای تنهایی من/رهاجون
بخندتادنیابه روت بخنده
من وتنهایی
ستاره وبهروز
بهار وسرای دل
بوم نقاشی نوشته های من
آشیانه عشق
رازهای رازانی
خاطره ها
دوشیزه
برای عشق
اجتماعی
JONOoBi
insomnia
عـاشـقـانـه هـا
دلنوشته های تنهایی من
آبجی خانوم
من وخاطرات
آرامش وجودیـــ
مامان حاج علی
عموعلی
تنها درخانه
دوقلوهای افسانه ای
خاطرات سفرهای من
روزهای زندگی
گوجه سبز
مد ورنگ
یاران عزیز
یادگار دوست
فاطمه راد
قطره ی بارون
عشق جزاء
دارالمزخرفات؟؟
کچلستون
دختری از جنس باران
شاعری از جنس درد
♥ من و تو ♥
عشق مخصوص خدا
دهکده جهانی
پــــاییز
برای با هـم بـودن
بوی خوش آشنایی
شوق زندگی
تنهایی
آواردلنوشته
سهم من از تو...
اینجاهمه مرده اند...
نغمه باران
تنهاآرزویم
دفتر دلتنگیام
لحظه های گم شدن
خداآن حس زیبایی است
نبض احساس
خدایاماراپاکیزه بپذیر
مدادرنگی های قلبم
Saaze-del
حرفهای من وخدا
فریادعشق
دختری ازنخلستانهای سوخته
گوشه نشین
Pesar Ariaie
چه دنیای عجیبیه
وب تولدها
شکست خوردم
تاخداهست،زندگی بایدکرد
تبسم غمگین
رویاها
شهداشرمنده ایم
آسمان
حرف هادارم اما...بزنم؟یانزنم؟
کلبه ای در آسمان
ای کاش
چون میگذردغمی نیست
اندریادم
کلبه آتشی
رهگذر..
خاطرات عاشقانه من
وبلاگ خودم
قطره ای از دریای کودکی
امین
آن مـــَــرد مـــُــرد
کمال عشق
رزمشکی
نیاز
starless
رزهـــای وحشی
غبارزمان
مه گرفته
Stop World
پسربی عشق
اخباردنیای روز
پشت خنده هام غمه
ایستگاه عشق/
وبلاگ اختصاصی مهدی
دلتنگی باران
موذن
پاتوق دختر پسرای ایرانی
برترین نیستی؟؟بهترین باش!!!/
سفیــــد کــــم رنـــگ
دختر پاییزی
عاشقانه
شادن
پاتق دوستان وب لاگی
سایت رسمی حامدزمانی
عشق است...
دل آباد
کمی دود کمی قهوه
کافه شعرلحظه هایم
شهلانظری
مهراوه شریفی نیا
✿✿ابزار مفید برای وبلاگ✿✿
رادیوباران
کدآهنگ(یک زیرسیگاری لطفا)
مرجع کد آهنگ
بهترین بکگراندها
کدموزیک بی کلام
ایجاد کد آهنگ
ساختن فلش مدیاپلیر
ساختن کد موزیک در وبلاگ
آپلود سنتر حرفه ای فایل
آپلودیارنامحدود
آپلودگذر
لینکستان طراحان قالب
قالبهای بیاتواسکین
قالبهای سوین
قالبهای ژاندارک
قالبهای آسمان
قالبهای نایت نما
قالبهای یکی یکدونه
قالب وبلاگ
" کـُپـی پـیـسـت کـُن ! "
آدرس جدیدسایتها
نستعلیق انلاین
نستعلیق انلاین
....
بربادرفته
شبـــهایــــ تنـــهـــاییــــــ
محفل
اگه هیچ کس نیست، خدا که هست…
M0zHGaN